DZIĘKUJEMY BABCIOM I DZIADKOM:-)

 

Bez nich życie byłoby smutniejsze. Często mówią, że wnukom poświęcają czas, którego nie mieli dla swoich dzieci, gdy te były małe. Bez pośpiechu, bez stresu, bez wiecznego „nie mam teraz czasu”. Jeśli masz szczęście, tak właśnie będziesz pamiętać swoich dziadków. I warto im za to dziś podziękować!

 „Instytucja” Babć i Dziadków zdecydowanie nie jest przereklamowana! Jasne, gdy dorastamy i przechodzimy okres buntu względem świata „starych”, i ci nasi ukochani w dzieciństwie dziadkowie jawią się jako nierozumiejący naszych potrzeb, zrzędzący ramole. Na szczęście to mija:-) A wspomnienie zapachu szarlotki pieczonej przez babcię, jej opowieści o rodzinie bliskiej i dalekiej, pamięciowe migawki z wypadów z dziadkiem do lasu i na ryby – to silna podpora emocjonalna w życiu pełnym stresu i pośpiechu. Prawdziwa, jakże czuła i przyjemna terapia w naszym własnym, dorosłym życiu! Z badań CBOS-u przeprowadzonych w 2012 roku wynika, że blisko 75% Polaków ma poczucie, że zawdzięcza coś swojej babci lub dziadkowi.

Do kochania, rozpieszczania i… nauki świata!

Mówi się, że rodzice nas wychowują, a dziadkowie rozpieszczają. I fajnie! Nawet wymagający i surowy ojciec może potem być łagodnym i wyrozumiałym dziadkiem. Ludzie z wiekiem łagodnieją i podchodzą do wielu spraw z dystansem, a my dzięki dziadkom widzimy, jaką drogę kiedyś przejdziemy sami – dlatego tak ważne są wspomnienia. Mimo że wielu współczesnych dziadków korzysta z nowoczesnych, intuicyjnych w obsłudze technologii i gadżetów (często ucząc się od wnuków), warto pamiętać, że to, co najcenniejszego mogą nam przekazać, to wiedza „analogowa”, a nie cyfrowa. Warto z tego korzystać, póki są z nami – zwłaszcza jeśli to ostatnie pokolenie, które może nam opowiedzieć historię naszych przodków i pomóc odnaleźć rodzinne korzenie. Dzięki ich cierpliwości i zaangażowaniu lepiej też radzimy sobie w życiu! W Wielkiej Brytanii przeprowadzono badania wśród dzieci od 1 do 6 lat. Jedna grupa miała kontakt ze swoimi dziadkami przynajmniej 8 razy w miesiącu, a druga – to maluchy wychowywane przez nianie. Okazało się, że dzieci przebywające z dziadkami łatwiej odnajdowały się potem w środowisku szkolnym, miały też większy zasób słownictwa. Babcie i dziadkowie to też często powiernicy nastoletnich sekretów, których nie zdradzamy nawet rodzicom. Taka więź sprzyja rozwijaniu pewności siebie i poczuciu mocnego „osadzenia” w życiu, które ma swoją ciągłość.

Skąd się wziął Dzień Babci?

Zawdzięczamy go znanej polskiej aktorce, Mieczysławie Ćwiklińskiej. Gwiazda obchodziła swoje 85. urodziny 21 stycznia 1965 roku – z tej okazji redakcja „Expressu Poznańskiego” przygotowała jej niespodziankę i po występie w teatrze wręczono jej kwiaty. Rok później  gazeta ogłosiła 21 stycznia Dniem Babci. Dzień Dziadka, obchodzony 22 stycznia, pojawił się w Polsce dopiero w latach 80. Polacy uwielbiają je świętować!

Najlepszy prezent dla Babci i Dziadka

Z doświadczenia wiemy, że babcie uwielbiają: bukieciki kwiatów (najlepiej tych ukochanych, warto się postarać i poszukać), słodkości (najlepiej oferować je razem ze wspólnym czasem na ich zjedzenie) i kosmetyki (bo każda kobieta, niezależnie od wieku, czuje się wtedy kobieco i atrakcyjnie). Dziadkowie na pewno ucieszą się na coś praktycznego, np. dobrą książkę, film, gadżet. Ale prawda jest taka, że najpiękniejszym prezentem jest czas, który im możecie dać tego dnia. Zabierzcie dziadków do kawiarni czy na spacer. Porozmawiajcie, spędźcie razem miło popołudnie. Bez pośpiechu i nerwowego zerkania na komórkę. Na pewno to docenią i będą się cieszyć, a Wy w ten sposób najpiękniej podziękujecie im za to, że po prostu są – zwłaszcza gdy na co dzień nie macie takiej okazji czy pomysłu.

O babciach naukowo

I jeszcze ciekawostka – w latach 90. XX wieku naukowcy zaczęli przyglądać się biologicznej roli babć w życiu wnuków. Przeanalizowali dane współczesne i historyczne (sięgające aż do XVII wieku) w siedmiu społeczeństwach na całym świecie, w Azji, Afryce, Europie i Ameryce. Okazało się, że poziom śmiertelności wnuków był wprost proporcjonalny do pokrewieństwa genetycznego z babcią, która brała udział w ich wychowaniu – a w najbliższym pokrewieństwie z babcią znajdują się córki jej syna (ok. 31% wspólnych genów), podczas gdy synowie syna dziedziczą zaledwie 23% genów, a dzieci córki – 25% genów.

Na pewno wiedza naukowa nad rolą babć i dziadków w naszym życiu – zarówno pod względem biologicznym, jak i emocjonalnym – będzie się pogłębiać i jeszcze wiele badań będzie nad tym prowadzonych, ale my wiemy jedno: kto nie miał dziadków, całe życie będzie za nimi tęsknił, a kto ich miał i doceniał, całe życie będzie miał do czego wracać w chwilach słabości czy problemów.

Wszystkim Babciom i Dziadkom życzymy najpiękniejszych chwil z wnukami, dziękujemy, że jesteście!

No Comments

Post A Comment